ภูกระดึง บทแรกของการเดินป่า 

ภูกระดึง บทแรกของการเดินป่า 

ขีวิตนี้ได้ขึ้นภูกระดึงมาแล้วสองครั้ง ซึ่ง ครั้งที่สาม สี่ และ ห้า อยู่ plan แล้ว โดยกะว่า จะไปแค่ห้าครั้งนี่แหละ แล้วจบประเด็นให้ได้

จะบอกว่าเป็น review ก็ไม่ใช่ เรื่องเล่าก็ไม่เชิง คิดซะว่า เป็นเหมือน blog ที่บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับภูกระดึงไว้ดีกว่า โดยเฉพาะที่เจอเองมีทั้งดี และ ไม่ดี

ครั้งแรกที่ได้ขึ้นภูกระดึงนั้นคือ Dec 2015 ตอนจบ trip นั้นก็ว่าจะเขียน blog สัก blog แล้วสุดท้ายก็ไม่ได้เขียน จนขึ้นไปรอบสองแล้ว ก็ยังไม่ได้เขียนสักที เลยมาหวยออกเอาตอนนี้

ครั้งนั้นเป็น trip ที่จัดว่าป่วนแตกพอสมควร มีการจองตั๋วรถ แล้วก็ยกเลิกไปมาหลายรอบมาก เพราะว่า สมาชิกใน trip มีการเปลี่ยนแปลงตาราง จากที่จะได้นั่งรถทัวร์ไปสบาย ๆ กลับต้องมาขับรถไปกันเอง เพราะ ลงจากภู มีการเดินทางต่อ

เติมพลัง

A post shared by Pulperm Phungprachit (@darkmasterxxx) on

Check point again

A post shared by Pulperm Phungprachit (@darkmasterxxx) on

 

 

แต่ด้วยความที่รู้จักกันมานาน เลยไม่ค่อยมีปัญหาอะไร เป็นการ ขับรถจากกรุงเทพ ไปเลย ที่ แวะมันทุกอย่าง แวะแดกมันทุกจุด ไปถึงตีนภูกระดึง ราว ๆ 23.00 กว่า ที่ อีกกลุ่มที่มาด้วยรถทัวร์จะมาสบทบ ก็ 6.00 เลยกาง tent นอนมันตรงตีนภูนั้นแหละ ที่หลักกิโลเมตรที่ 0

Check point 3

A post shared by Pulperm Phungprachit (@darkmasterxxx) on

 

มาตื่นกันอีกที่ช่วงราว ๆ ตีห้า เพราะคนเริ่มทยอยมากันแล้ว เสียงเริ่มดัง แม้ว่า tent เราจะไม่ได้ขวางทางเดิน หรือ รถ แต่ก็เก็บเหอะ ล้างหน้าแปรงฟัน แล้วก็เดินสำรวจตีนภูกันโลด

ด้วยความที่มาครั้งแรก ไม่เหมือนเพื่อนร่วม tirp อะไรก็น่าตื่นเต้นไปหมด แม้ว่ามันจะไม่มีห่าอะไรเลยก็ตาม (ตาแก่ ไม่ได้เที่ยวนานก็เงี้ย)

_DSF6591.jpg_DSF6592.jpg

 

เนื่องจากว่า ในทีม ไม่มีใครบ้าพลัง สิ่งที่ต้องจัดการต่อมาคือ “ลูกหาบ” ที่ภูกระดึงจะใช้วิธีแยก เป็นสองส่วนคือ “ซื้อ tag” สำหรับห้อย สัมภาระทุกชิ้นให้เรียบร้อย  เขียนชื่อเบอร์โทรให้หมด จากนั้น ค่อยเอาไปชั่งน้ำหนัก ส่วนค่าหาบ ไปจ่ายเอาตอนรับสัมภาระ

_DSF6594.jpg_DSF6595.jpg_DSF6597.jpg

 

เน้นทางเดินขึ้นภูกระดึง มีความยาวทั้งหมด 5.5 km เมื่อเดินไปถึงยอดแล้ว ต้องเดินไปที่ศูนย์ที่พักนักท่องเที่ยวอีก 3.5 km รวม ๆ แล้ว ก็ 9km

_DSF6598.jpg_DSF6601.jpg_DSF6603.jpg

 

เรียกได้ว่าเป็นการเดินขึ้นเขาที่ไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย คือร่างกายก็ไม่ได้ fit ไป อุปกรณ์ที่เอาขึ้นไปก็มีแค่ trekking pole โง่ ๆ ข้างเดียว แล้วก็เอากล้องใส่กระเป๋าคาดเอวไป ตัวหนึ่ง ส่วนขาตั้ง ส่งไปกับเสื้อผ้า ให้ลูกหาบแบกขึ้น

_DSF6609.jpg_DSF6612.jpg_DSF6624.jpg_DSF6633-Pano.jpg

 

ภูกระดึงสมกับชื่อที่เรียกได้ว่า “บทแรก” เพราะเส้นทางไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย เป็นทางเดินขึ้นเรื่อย ๆ อาจจะมีชันบ้าง ยากบ้าง แต่ไม่มีตรงไหนที่ต้อง “ปีน” บางจุดเป็นทางบันไดด้วยซ้ำ แค่ขึ้นลงระวังหน่อยก็พอ

ที่สำคัญคือ “ศิวิไลซ์มาก ๆ” ตลอดระยะทาง 5.5km ที่เดินขึ้น มีร้านค้า อาหาร ขนม เครื่องดื่ม ขายตลอดทาง ราคาก็ไม่แพงงอะไร บวกจากราคาปรกติ 5 บาท 10 บาท 20 บาท ตามความสูง

_DSF6642.jpg

_DSF6649.jpg

 

อย่างที่บอก ด้วยความที่ ไม่ได้เตรียมพร้อมร่างกายสักเท่าใดนัก เลยแวะมันทุกซัม พักมันทุกจุด พักยาว ๆ เป็นภาระคนอื่นเหี้ย ๆ คนอื่นเขาโดดดึ๋ง ๆ ขึ้นไป เรากระง่อก กระแงกขึ้นที่ละนิด เอาง่าย ๆ ว่า ถ้าไม่มีสัม(ภวเสีที่เป็น)ภาระ อย่างผมแล้วหล่ะก็ ไม่เกิน 3hrs เขาก็ถึงหลังแปแล้ว

แต่มันช้าเพราะผมใช้เวลาแบบจัดเต็มล่อไป 5hrs แต่หลังจากนั้นก็ไม่ใช่ปัญหาหล่ะ กลับมาถึงทางราบ ก็ถือว่าฟื้นสภาพหล่ะ เท่าไหร่เท่ากัน

นอนบนภูกระดึง สองคืน

วันแรกขึ้น วันสองเที่ยว วันสามลง

 

โดยแผนการเดินเที่ยวของผมค่อนข้างง่ายครับ หลังจากกาง tent กันเสร็จ ก็ ไปชมอาทิตย์ตกที่ หมากดู

วันรุ่งขึ้น เดินตัดป่า ไปหล่มสัก แวะสระอโนดาด และ น้ำตกสอเหนือ

วันสามก็เดินลง

งั้นก็ไปดูรูปช่วงสองวันบนภูไปก่อนแล้วกัน เยอะ แต่ไม่ใช่ทั้งหมด  ที่เหลือค่อยไปคุยกันต่อตอนท้าย

_DSF6651-Pano.jpg_DSF6662.jpg_DSF6668.jpg_DSF6673.jpg_DSF6683.jpg_DSF6690.jpg_DSF6693.jpg_DSF6706-Pano.jpg_DSF6713.jpg_DSF6714.jpg_DSF6715.jpg_DSF6772.jpg_DSF6776.jpg_DSF6735.jpg_DSF6778.jpg_DSF6780.jpg_DSF6783.jpg_DSF6797.jpg_DSF6804.jpg_DSF6816.jpg_DSF6822.jpg_DSF6826.jpg_DSF6895.jpg_DSF6897.jpg_DSF6898.jpg_DSF6903-HDR.jpg_DSF6908.jpg_DSF6916.jpg_DSF6928.jpg
_DSF6941.jpg_DSF6962-HDR.jpg_DSF6966.jpg_DSF6986-Pano.jpg_DSF6992.jpg_DSF7068.jpg_DSF7049.jpg_DSF7134.jpgUntitled_Panorama1.jpg

สำหรับรูปที่เหลือของ trip นี้ ดูได้ที่นี่

อ่ะ เรากลับมาเมาท์กันต่อดีกว่า สำหรับ trip นี้ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างมาก

  • อ่อนแอ มึงนั่นแหละอ่อนแอ แม้ว่าขาขึ้นจะแถได้ว่าไม่ถนัด แต่ตอนเดินที่ราบบนภูกระดึง ที่ “ไม่เรียบ” นิดหน่อย ก็ออกอาการเดี้ยงแล้ว
  • ทักษะยังน้อย รูปออกมาขาด ๆ เกิน ๆ ทุกรูป ยังต้องฝึกไม่สิ เรียนรู้อีกเยอะ อุปกรณ์ก็ไม่พร้อม ปีหน้าต้องพร้อม
  • อย่าฝืน ถ้าฝืนแล้วจะไม่สนุกเลย ค่อยเป็นค่อยไป ระยะทางเดินจากที่พักไปหล่มสักแค่ 10km ไม่ได้ไกลอะไร เวลาเหลือ ๆ
  • ไม่ต้องแบกอะไรไป ที่ภูกระดึงไม่มีขาดแคลน มีมันทุกอย่าง จะเตรียมไปก็แค่ขนมพอ กรณีติดขนมหล่ะนะ
  • ถ้าเป็นไปได้ พยายามเผื่อเวลาเยอะ ๆ หมายถึงเวลานอนข้างบนนะ เพราะวันขึ้นจะเหนื่อยมาก สำหรับหลาย ๆ คน แล้วมันไปแรดต่อไม่ไหว จะเที่ยวได้ไม่ครบ
  • ธรรมชาติ ไม่ได้สวยงามตลอดเวลา มึงเตรียมซ่อมได้เลย
  • การได้ปีนขึ้น และปีนลง เป็นความสนุกอย่างหนึ่ง ยิ่งเมื่อทำสำเร็จแล้ว จะเกิดความรู้สึกว่า “ปีหน้าเอาใหม่วะ”
  • มุมมหาชน เหมือนจะสวย แต่ก็ไม่ได้สวยอะไรขนาดนั้น ที่สำคัญคือ คนเยอะฉิบหาย
  • โคตรโชคดีเลย เจอช้าง แล้วก็จับได้ด้วย แม้ว่าจะไม่สวยเลิศเลออะไรก็ตาม
  • สิ่งที่ช่วยให้จับช้างได้คือ การศึกษาเรียนรู้ เตรียมตัวมาก่อนจับ
  • ตอนเดินกลับจากหล่มสักจะมืดมาก ถ้าเอาไฟฉายง่อย ๆ ไป ไม่มีสิทธิ์เดินกลับเลย (เดินทันน้อง ๆ กลุ่มหนึ่งที่ใช้ไฟฉายอย่างที่ว่า น้องของเกาะกลับมาด้วยเลย เพราะเดินเองส่องทางไม่เห็น)

สุดท้าย ก็ไม่จบ ไม่สะใจ ปีหน้าต้องมาใหม่แน่นอน ซึ่งไปต่อตอนสองแล้วกัน

Related Post

Comment